na zawsze Razem....

 

wyprawka szkolna...

 

boskie dylematy

 

wielki mały smutek

"Mało smutku jest w przestrzeni publicznej,

mało o nim się mówi.

Jest mało fotogeniczny.

I pewnie dobrze jest czasami odwracać uwagę od bezsensów i zmartwień, by w nich nie ugrzęznąć.

Ale upychany smutek, który nie ma ujścia i o którym nie można opowiedzieć - może boleć podwójnie..."

/Anna Górska/

spróbuj...

" - Spróbuj… - szepnęło Marzenie.

- Co?! Znowu?! – zdenerwowało się Doświadczenie.

- Ha! Znów wszystko przeze mnie, - uśmiechnął się Powód.

- Nie! Przeze mnie! – zaprotestowała Pycha.

- A może nie trzeba… - wyszeptała Ostrożność.

- Oto jestem! – oznajmiła Stanowczość.

- A dokąd to beze mnie? – zapytało Upojenie.

- Bez ciebie to donikąd, - odpowiedział Spokój.

- Może lepiej jutro…? – zainteresowała się Wątpliwość.

- Teraz albo nigdy! – zripostował Upór.

- Byle nie tak jak wczoraj, - uprzedziła Codzienność.

- To co było wczoraj już się nie powtórzy, - uspokoiła Głupota.

- Wszystko będzie inaczej, - skłamało Przeczucie.

- Coś mi to przypomina, - zamyśliła się Pamięć.

Marzenie wstało i wyszło…"

nie oceniaj

 

Nie oceniaj. To boli.

"Nie szufladkuj. To boli.

Nie wyśmiewaj. To boli.

To wszystko cholernie boli.

Przecież tak bardzo możesz się pomylić ze swoimi osądami.

Tak bardzo możesz skrzywdzić swoimi łatkami.

I będzie za późno.

Skaleczysz komuś dobre ręce i serce. Bo anioły choć cudowne nie zawsze są piękne i strojne. Ukrywają się czasami pod nędznymi ubraniami. Za szklanymi oczami, za smutnymi ustami.

I będzie Ci wstyd, gdy kiedyś w twoją stronę, wyciągną z pomocą te pokaleczone dłonie..."

/Elżbieta Bancerz, Dusza zaklęta w słowa/

przytulnych Świąt...

 

"Miłość. Nadzieja. Wybaczenie.

Niech to będzie czas refleksji nad kruszącym się życiem.

Niejeden/na z nas zasiądzie przy stole bez kogoś bliskiego, ważnego, ukochanego.

Z wielką dziurą w sercu jak po bombie.

Z tysiącem myśli i pytań bez odpowiedzi - "dlaczego?"

Z tym całym ukrytym bólem w środku,

a zarazem z uśmiechem na ustach dla tych, którzy jeszcze są przy nas.

Dlatego dziś życzę Nam jak najwięcej zrozumienia i wybaczenia.

Wybaczmy nieprzemyślane słowa, zachowania, przykre sytuacje, milczące telefony, nienapisane listy. Wybaczmy czarne chmury, rozczarowania, smutek i łzy.

Wybaczmy sobie i innym.

Doceńmy ten krótki, wspólny czas z tymi co są wciąż obok nas.

Otwórzmy dla nich ramiona i serca.

Bo to co najważniejsze i najdroższe nie leży na stole a właśnie w sercu.

I tak jak wiosna może ponownie zakwitnąć nadzieją.

Przytulnych Świąt..."

/Elżbieta Bancerz/