prawie wszystko...prawie dobrze

P.S.

to co NAJlepsze

"Jestem w sklepie.
Oprócz mnie również inni kupujący.
Stoję sobie koło gazet.
Podchodzi do mnie jakiś mężczyzna, przygląda się, a po chwili pyta:
- Czy pani wie gdzie leżą czekoladki?"
...
P.S.
...
Z okazji i bez okazji życzę Wam,

 aby inni widzieli w Was to, co najlepsze...

o(nie)śmielona odwaga

wystraczy zacząć

P.S.

przyjdzie Nowy

na nowy rok

"Nie mieć sieczki w głowie,

nie mówić „bądź sobą”
i „uśmiech leczy”.
Nie wierzyć w to!
Nie cieszyć się małym,
nie głaskać złotego promienia na sierści jamnika,
nie używać słów „czerwoni” i „czarni”,
raczej czytać „Czerwone i czarne”,
nie pisać sonetów po wódce,
nie pisać dzienników,
nie pisać not wydawniczych…
Pisać!
Nie łudzić się co do „N”
ani co do „B”,
nie mieć pretensji,
się nie babrać.
Nie cytować romantyków
ani innych,
nie drwić z Asnyka,
nie mówić „nie znoszę polityki”,
śledzić bacznie pierwsze strony gazet,
zadzierać

czasami
głowę do nieba.
Pozbyć się przyjaciół, których się nie cierpi,
nie brać udziału w konkursie na najmilszą gębę,
nie mieć szefa Tam ani tu,
nie przesadzać z prohibicją marzeń,
dbać o czystość bólu,
nie trzepać motyli po plecach, kiedy nikt nie widzi,
a nad ranem, o czwartej, wymagać od siebie więcej niż „umyj zęby”.
Nie rodzić po ludzku,
być zwierzakiem kiedy trzeba,
nie zagłaskiwać młodych poetów,
a Swojej poezji –
nie obcinać warkoczy,
NIE KOCHAĆ bliźnich…
Kochać jednego jedynego człowieka pachnącego tobą
jak piesek,
któremu pachnie z pyszczka…
Pamiętać, że małe narody wsiadają do autobusów,
które je wiozą na śmierć.
Nie opowiadać dowcipów.
Oddać krew"
/Agnieszka Osiecka, Przysięgi na nowy rok/

P.S.

"Wstać rano, zrobić przedziałek i odpieprzyć się od siebie.
Czyli nie mówić sobie:
 muszę to, tamto, owo, nie ustawiać sobie za wysoko poprzeczki i narzucać planów,
 którym nie można sprostać.
Bez egoizmu, ale bardzo starannie dbać o siebie i swoje własne uczucia."
/ Wiktor Osiatyński /

skazani na blizny